[รักวุ่นๆ กับคุณเลขา]
[มีออร่า]
[เลขาในตำนาน]
[พี่ชาย]
[เพื่อน]
เลขาคิม
คะ
ก่อนหน้านี้
เธอบอกว่าอย่าทำให้หวั่นไหวใช่มั้ย
คือว่า
ฉัน...
อยากทำให้เธอหวั่นไหว
อะไรนะคะ
คือว่า...
อย่าทำแบบนี้
เด็กน้อย
รอดูฉันไปก่อน
อย่า!
เลขาคิม!
เลขาคิม ฉันอธิบายได้
ฉันอธิบายได้จริงๆ
- มัน... - ฉันนึกออกแล้ว
ฉันเพิ่งนึกได้ว่าคุณเป็นใคร และเป็นคนยังไง
หมายความว่ายังไง
คุณมันหลงตัวเอง รักแต่ตัวเอง
คุณคิดว่าคนอื่นเป็นแค่ตัวเสริมของคุณ
"กล้าดียังไงถึงคิดว่าจะได้ฉัน" คุณคงฉุกคิดขึ้นมาแบบนี้
ถึงได้ผลักฉันออกใช่มั้ย
เธอเข้าใจผิดแล้ว มันไม่ใช่แบบนั้น
คุณรู้อะไรมั้ย
ถ้ามีคนถามว่าฉันมีจูบแรกตอนไหน
ฉันก็ต้องเลือกระหว่างจูบกับเด็กที่ชื่อซังชอล...
ที่มันแกล้งฉันเล่นตอนอนุบาล กับเหตุการณ์เมื่อกี้
เลขาคิม
- รองประธานคะ - หืม
พรุ่งนี้ฉันลานะคะ
- ฮะ - ฉันว่า...
ฉันคงสู้หน้าคุณไม่ติด
ขอตัวค่ะ
เดี๋ยว เลขาคิม
อีกอย่าง วันนี้ฉันก็เลิกงานแล้ว
ไม่ต้องตามมานะคะ
ไม่รู้อะไรก็ดีแล้วล่ะ
ดีกับผีน่ะสิ
มันต้องไม่ใช่แบบนี้ดิ
[ตอนที่ 6]
สรุปคือปากแตะกันปุ๊บ เขาก็ผลักแกปั๊บ
ใช่ ฉันก็เลย...
ฉันอ่านในเน็ตมาน่ะ ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ
พี่รู้มั้ย ทำไมเขาทำแบบนั้น
รู้สิ ฉันว่าเขาเสื่อมสมรรถภาพทางเพศ
เพศทำไมนะ
ไม่ใช่เรื่องน่าตกใจหรอกน่า
มีหนุ่มๆ มาปรึกษาปัญหานี้กันตั้งเยอะ
เขาเครียดกันมากนะ
เพราะร่างกายมันไม่รับ ปกติน่า
พี่ก็พูดไปเรื่อย
ยังไง เสื่อมสมรรถภาพทางเพศ ไม่ใช่เรื่องผิดสักหน่อย
ฉันว่าเขามีปัญหาทางจิต
- ฮะ - เขาแสดง...
พฤติกรรมสุดโต่งก่อนจะจูบ
ฉันว่าเขาเคยมีปมเรื่องผู้หญิง ไม่ก็เรื่องจูบมาก่อน
เขาก็เลยปฏิเสธครั้งนี้ด้วย
ปมเหรอ
ไปต่อกันมั้ย
ไปสิ
พอเลยพี่ ฉันพอแค่นี้แหละ
ทำไมล่ะ ไปต่อกันก่อนสิ
น่า ขอพักหน่อย พรุ่งนี้วันหยุดฉัน
ยิ่งต้องดื่มลืมตายเลยแบบนี้
ไม่งั้นชาติไหนจะได้ดื่มอีก
ไม่ได้ ฉันจะไม่เอาวันหยุดแสนหวาน มานั่งสร่างเมาแน่นอน
พรุ่งนี้ฉันจะสนุกให้เต็มที่เลย
ไปก่อนนะ
กลับบ้านดีๆ นะ
ไอ้เรื่องที่มีโซอ่านในเน็ตน่ะ
น่าจะเป็นเรื่องมีโซกับรองประธานนะ
มีโซกับรองประธานเหรอ
แสดงว่าตาบ้านรวยนั่น เสื่อมสมรรถภาพทางเพศแล้วเหรอ
คนรวยจะเสื่อมบ้างไม่ได้หรือไงล่ะ
พอเลยนะ!
มันใช่ประเด็นที่ไหนเล่า
ประเด็นคือสองคนนี้ต้องมีซัมติงกันแน่นอน
เขาแสดงพฤติกรรมสุดโต่งก่อนจูบ
ฉันว่าเขาเคยมีปมเรื่องผู้หญิง ไม่ก็เรื่องจูบมาก่อน
หรือว่า...
เขาจะมีเหตุผล
มีแล้วไงอะ
ตลกใหญ่ละ
เลขาคิม เธอคงตื่นเต้นมากสินะ...
ที่จะได้จูบฉัน
เธอคาดหวังไว้ตั้งนาน เธอคงผิดหวังน่าดู
[เลขาคิม เธอคง...]
เลขาคิม ฉันขอโทษ
[เลขาคิม ฉันขอโทษ]
พูดอะไรง่ายๆ ก็ย่อมดีกว่า
ก้าวแรกมันยากเสมอ หลังจากนั้นมันจะง่ายขึ้นเอง
พูดขอโทษก็ไม่ได้ยากเท่าไหร่
[เลขาคิม ฉันขอโทษ]
ขอโทษเรื่องอะไรคะ ระหว่างเรามีอะไรด้วยเหรอ
ไม่เห็นเข้าใจว่าขอโทษเรื่องอะไร
เรื่องระหว่างเราเหรอ
นี่เธอลืมช่วงเวลาแสนหวาน สุดเร้าใจของเราได้ยังไง
ประโยคนี้เข้าใจยากจัง
ตอบยังไงดีเนี่ย
เลขามาแล้วค่ะ
อ้าว วันหยุดแล้วจะมาทำไม
สงสัยไม่สบายใจเหมือนกัน
เลขายาง มาทำอะไรแต่เช้าเนี่ย
ปกติจะรอข้างนอกไม่ใช่หรือไง
ครับ
แต่วันนี้เลขาคิมบอกว่าไม่มาทำงาน
ก็เลยวานผม...
มาผูกเนกไทแทน
ฮะ
เธอบอกว่าถ้าเธอไม่มาทำงาน จะไม่มีใครผูกเนกไทให้
อย่า หยุดเลยนะ
- อย่าเข้ามา - ผมก็ผูกสวยนะ
หยุด!
อย่าขยับ
เดี๋ยวผมผูกให้ครับ
[สิ่งที่จะทำวันหยุด]
วันนี้ฉันจะสนุกสุดเหวี่ยงทุกวินาที
ที่แรกที่จะไปคือสวนสนุก
คุณอี
เธอทำงานถึกเป็นวัวจนถึงทุกวันนี้
ฉันเลยซื้อตุ๊กตาวัวมาให้
ชื่อน้องวัวขยัน
เจ้าวัวขยัน
วันนี้อย่ามองหน้ากันเลยนะ
เห็นแล้วมันนึกถึงคนบางคน
โอ๊ย
แล้วฉันหลับตาทำไมเนี่ย ทำไม
น่าอายจริงๆ
ขอโทษที่มาสายค่ะ
โอ้โห
มาสาย 14 นาที
ขอโทษค่ะ
เห็นเลขาคิมไม่อยู่หน่อย
ก็จะอู้เหรอ
ไม่ใช่นะคะ
ครอบครัวฉันย้ายไปยางพยองเมื่ออาทิตย์ก่อน
ฉันเลยต้องย้ายไปอยู่ไกลที่ทำงานน่ะค่ะ
นี่
ไม่ต้องมาอ้างเรื่องที่บ้าน ไม่มีใครอยากรู้หรอกย่ะ
ไปทำงาน
ค่ะ
ฉันจะไปคุยกับนายหน้าหาที่พักใหม่ค่ะ
ฉันจะหาที่พักแถวๆ ที่ทำงานเลย
ถ้าหาได้ ก็จะไม่ต้องมาสายอีกแล้ว
ไม่ต้องมาพูดพร่ำเรื่องที่พัก
บอกว่าไม่มีใครอยากรู้ไง
ไปทำงาน
ค่ะ
แล้วทำไมวันนี้เลขาคิมลาล่ะ
ไม่รู้สิ มีเรื่องอะไรหรือเปล่า
ไม่มีอะไรทั้งนั้น
สวัสดีค่ะ
ไม่ต้องพูดถึงคนที่ไม่อยู่ที่นี่
แต่ช่วยขยันทำงานชดเชย แทนคนที่ไม่ได้มาด้วย
- ครับ - ค่ะ ไม่ต้องห่วงนะคะ
- ขอตัวก่อนนะคะ - ค่ะ
หลบไปเลย
สวัสดีค่ะ
เบื่อจัง
จีอิน ทำไรอยู่
ถ้าว่างมาเจอกันหน่อยสิ
มีประชุมคุณแม่ที่โรงเรียนเตรียมอนุบาลเหรอ
อึนมิน ทำไรอยู่ ถ้าว่าง...
อ๋อ ไปฉีดฟิลเลอร์มาเหรอ
โอเค ขอให้สวยๆ เลยนะ
ถ้าลาออกมา จะไปทำอะไรเนี่ย
สวัสดีค่ะ ฉันคิมมีโซที่ไปเดตกับคุณคราวก่อน
ขอโทษนะคะ แต่คดีลักพาตัวเด็กเมื่อปี 1994
ที่เคยถามไปตอนนั้น
เป็นยังไงบ้างแล้วเหรอคะ
[นักข่าวพัคบยองฮุน]
ฉันต้องหาพี่คนนั้นให้เจอก่อน
สวัสดีครับ
ใครคะ
ใช่คนที่มาหารองประธานคราวก่อนมั้ยครับ
ครับ
[นักเขียนอีซองยุน แผนงานสัมมนาหนังสือ]
นักเขียนที่จะเข้าร่วมงานสัมมนาหนังสือใช่มั้ยครับ
ใช่ครับ
นักเขียนมอร์ฟีอุส
คุณพระ
- ครับ - สวัสดีค่ะ
ฉันเป็นแฟนคลับคุณค่ะ
ได้เจอตัวจริงแบบนี้ เป็นเกียรติมากเลยค่ะ
มีอะไรกัน
ขอตัวก่อนนะครับ
- ค่ะ - ครับ
คุณพระคุณเจ้า
ในที่สุดก็เข้าใจเหตุผล ที่เขาต้องปกปิดตัวเอง
เพราะเขาหล่อมากนี่เอง
เปิดเผยตัวเมื่อไหร่...
โห หล่อจนหัวใจจะวาย
เขาเท่มากเลยอะ
สมกับเป็นนักเขียนขายดีจริงๆ นะ
แต่ผมไม่สนใจนิยายเขาหรอก
เหมือนเขียนมาขายผู้หญิงซะส่วนมาก
พูดอะไรอย่างนั้นคะ
เขาก็ชอบกันหมดหรอก ถึงได้ขึ้นเป็นนักเขียนขายดี
ใช่ค่ะ หนังสือเขาสนุกจะตาย
อ่านเพลินลืมเวลาไปเลย
แต่นี่วันก่อนเขาก็มา วันนี้ก็มา
หรือเขาสนิทกับรองประธาน
ไม่น่าใช่นะคะ
เมื่อกี้บรรยากาศก็แอบอึมครึมหน่อยๆ มั้ย
นั่นสิ
สองคนนั้นยังไงกันแน่นะ
ฉันรู้...
ความลับใหญ่ของเขาสองคน
คือสองคนนั้น
เป็นพี่น้องกัน
- หา - หา
นักเขียนมอร์ฟีอุส
เป็นลูกชายคนโตของประธานมูมยองกรุ๊ป
ฉันเพิ่งไปประชุมกับฝ่ายวางแผนมา
ฉันลองดูแผนงานแล้ว คอนเซปต์ไม่เลวเลย
พี่ไม่ต้องมารายงานผมก็ได้
เพราะมันก็แค่หนึ่งในโปรเจกต์ ที่บริษัทผมดำเนินการอยู่
ต้องพูดขนาดนั้นเลยเหรอ
ก็มันเรื่องจริง
อืม
นายก็คงมองเป็นเรื่องเล็กๆ เพราะนายมันสูงส่งและยิ่งใหญ่
แต่ฉันว่าแม่กับพ่อไม่น่าคิดเหมือนนาย
พวกท่านค่อนข้างดีใจที่เราทำงานด้วยกันนะ
ฉันถึงได้มาที่นี่ไง
ฉันไม่อยากให้นายสร้างเรื่องไม่เป็นเรื่อง
เพราะพ่อกับแม่คิดว่าเราดีกันแล้ว และท่านก็มีความสุขดี
พี่บอกตัวเองดีกว่ามั้ย
ว่าไงนะ
ผมไม่ใช่คนหาเรื่องเลย
คุณคิมมีโซไปไหนครับ
วันนี้เธอลาน่ะค่ะ
ครับ
ฉันเป็นสมาชิกแฟนคลับ และเป็นมอร์ฟีอุเซียน
ฉันใช้ยูเซอร์เนมว่า "จีอาผู้หลงรักมอร์ฟีอุส"
จำฉันได้มั้ยคะ
ฉันโพสต์ในแฟนคาเฟ่บ่อยมากเลย
ขอโทษนะครับ แต่ต่อไปผมจะจำให้ได้นะ
ฉันก็จะจำตอนนี้ไว้ตลอดไปค่ะ
คุณนักเขียนคะ
ขอลายเซ็นหน่อยสิคะ
- เขียนให้บงเซราค่ะ - อันนี้อียองอ๊กค่ะ
ฉันขอด้วยนะคะ
ผมด้วยครับ!
[ยามบ่ายที่ห่างไกลกัน]
ขอลายเซ็นด้วยสิครับ
โอ้โห ไปซื้อมาตอนไหนเนี่ย
พลาสติกยังไม่แกะเลย
- บงเซราค่ะ - อียองอ๊กค่ะ
จีอาผู้หลงรักมอร์ฟีอุส
- แป๊บสิ - หลีกหน่อย
ขอลายเซ็นด้วยครับ
เลขาคิมได้หยุดบ้างก็ดีแล้ว
ค่ะเลขาคิม
อ๋อ เดี๋ยวเลื่อนตารางให้ค่ะ
ค่ะ
แล้วนี่วันหยุดทำอะไรบ้างคะเนี่ย
เอ๊า ทำไมอยู่บ้านล่ะคะ
ค่ะ
มีอะไรโทรมาได้เลยนะคะ ค่ะ สวัสดีค่ะ
หยุดทั้งที น่าจะไปเที่ยวสักหน่อยนะ
ต้องการอะไรหรือเปล่าคะ
ยกเลิกงานวันนี้ทั้งหมด ผมมีธุระด่วน
ค่ะ
ไม่มีใครตอบข้อความเลย ไม่มีอะไรทำด้วย
จริงๆ ฉันไม่มีเพื่อนเที่ยว ไม่มีอะไรให้ทำ
ในวันหยุดแบบนี้เพราะรองประธานเลยเนี่ย
เพราะฉันต้องจัดตารางชีวิตตามเขาทั้งหมด
ตารองประธานนี่นะ
เรียกฉันเหรอ
ตายจริง ทำไม...
มาทำอะไรที่นี่คะ
ก็คิดว่าเธอน่าจะคิดถึงฉันอย่างที่บ่นถึง
เลยมาดูให้เห็นกับตา
วันนี้ไปเที่ยวกันมั้ย
- คะ - วันนี้ฉันลางาน
เพื่อไปเที่ยวกับเธอ
ไม่อยากไปค่ะ
วันนี้ฉันมีอะไรต้องทำเยอะ
ก็เห็นเดินไปเดินมาแถวบ้าน ไหนมีอะไรต้องทำ
ฉันก็ต้องเดินไปเดินมานี่ไงคะ
ฮะ
รู้ได้ยังไงว่าฉันอยู่บ้าน
ได้ยินเลขาคิมจีอาคุยกับเธอ
เอาจริงๆ เธออยากให้ฉันมาหาใช่มั้ยล่ะ
คุณนี่เก่งไปหมดเลยนะคะ
คิดเองเออเองก็เก่ง
ใช่ ฉันเก่งรอบด้าน เพราะงั้นเชื่อใจฉันและไปกับฉันดีกว่า
วันนี้ฉันจะทำให้เธอมีความสุขเอง
วันนี้ไม่ว่างค่ะ
ฉันมีที่ที่ต้องไป
ชุดนี้เนี่ยนะ
ให้โอกาสฉันได้ชดเชยมันเถอะนะ
ฉันวางแผนทั้งหมดไว้
เพื่อเธอโดยเฉพาะเลยด้วย
เราจะไปกินอาหารที่พรีเมียมเลานจ์...
แล้วก็ฟังออร์เคสตราไปด้วย
แล้วก็ไปนั่งเรือยอร์ช
เสร็จแล้วก็ไปขึ้นเฮลิคอปเตอร์ริมน้ำไปสนามบิน
เพื่อนั่งเครื่องบินส่วนตัวฉันไปญี่ปุ่น
เราจะกินซูชิเป็นมื้อดึกแล้วค่อยกลับมาที่นี่
เดี๋ยวค่ะ
ฉันไม่อยากไป
ทำไมล่ะ
วันนี้เป็นวันหยุดฉัน
ฉันจะทำทุกอย่างที่อยากทำ
ฉันจะไม่ทำตามที่คุณบอก
งั้นวันนี้ฉันจะทำตามที่เธอบอก
- คุณทำไม่ได้หรอก - ฉันจะทำให้ได้
- ไม่มีทาง -ได้แน่นอน
งั้นก็ได้ค่ะ
- อยากนั่งรถเมล์เหรอ - ใช่ค่ะ
ไม่ไปยุโรป ไม่ไปเมดิเตอร์เรเนียน
แต่จะนั่งรถเมล์รอบเมืองเนี่ยนะ
- อยากเที่ยวแบบนี้อะนะ - ค่ะ
เลขาคิม
เธออย่ามาจงใจแกล้งฉันเลย อยากทำอะไรก็ทำเถอะ
ฉันอยากทำแบบนี้จริงๆ ค่ะ
ปกติเวลาขึ้นเมล์ไปกลับที่ทำงาน ฉันต้องเบียดแทบตาย
ฉันก็อยากนั่งรถเมล์ไปสุดสาย
ในวันว่างๆ แบบไม่ต้องคิดอะไรบ้าง
แต่มันคงยากสำหรับคุณหน่อยนะคะ
เพราะคุณไม่ชอบนั่งรถที่คนแปลกหน้าขับ
คุณถึงเรียกฉันไปขับรถทุกครั้งที่ต้องดื่ม
เรื่องนี้คงยากมากใช่มั้ย
ไปก็ไป
จะไปจริงๆ เหรอคะ
ก็บอกว่าจะทำตามที่เธออยากทำไง
เอาจริงเหรอ
ฉันจ่ายให้เองค่ะ
สองคนค่ะ
เงินไม่พอค่ะ
นี่มันต้องหักหน้าเราแบบนี้เลยเหรอ
ฉันจ่ายเองค่ะ
นี่ค่ะ
ออกแบบมาไม่เห็นใจคนสูงยาวเข่าดีอย่างฉันเลย
จับนี่สิคะ
นั่งสิ
ไม่ค่ะ คุณนั่ง...
ไม่ดีกว่าค่ะ ฉันนั่งเอง
เห็นมั้ย ขาเปลี้ยชะมัด
ถ้าจะขาเปลี้ยแบบนี้ ก็มานั่งเองเถอะค่ะ
ขาไม่มีแรงเลยมั้งน่ะ
แดดยังจ้าอยู่เลย
นั่นสิคะ
อากาศร้อนๆ อย่างนี้ไปกินไก่ทอดกับเบียร์กันดีมั้ย
ฉันไปไม่ได้ค่ะ
ฉันต้องไปคุยกับนายหน้าเรื่องบ้านใหม่ค่ะ
- ไว้เจอกันพรุ่งนี้นะคะ - โอเค บาย
คุณล่ะไปใช่มั้ย
ไปกินไก่ทอดกับเบียร์กับผีเถอะค่ะ
อุ๊ย คุณโก
เราจะไปกินไก่ทอดกับเบียร์กันตรงโน้น ไปด้วยกันมั้ยคะ
เมื่อกี้คุณบอกว่าจะไม่ไปนี่
ฉันพูดตอนไหนคะ
คุณจะไปกับเราใช่มั้ย
ไปดื่มแก้เครียดหลังจากทำงานมาทั้งวันดีกว่า
สำหรับผมแล้ว การทำงาน คือการได้แก้เครียดครับ
ไม่มีอะไรจะดีไปกว่าการทำงานเสร็จตามเป้า แล้วเราก็จะหายเครียดเอง
ตามสบายนะครับ
งั้นรอบหน้านะคะ
ถ้าอย่างนั้นล่ะก็
ไปกินไก่ทอดกับเบียร์กันดีกว่าครับ
ไม่ไปค่ะ
คุณเพิ่งบอกว่าอยากไปดื่มแก้เครียดนี่ครับ
ฉันบอกว่าฉันอยากไปดื่มกับคุณโก
ไม่ใช่ดื่มกับคุณ
ตาทึ่มเอ๊ย
อยากจะดีดหน้าผากเธอสักทีเลย
ถ้าทำได้น่ะนะ
ดูสะอาดแล้วก็โอเคเลยค่ะ
- ย้ายเข้ามาได้เลยใช่มั้ยคะ - ได้เลยค่ะ
อยากลองขึ้นไปดูชั้นดาดฟ้ามั้ยล่ะคะ
วิวสวยมากเลยนะ
ไปใช้ชั้นดาดฟ้าได้ใช่มั้ยคะ
ได้สิคะ ทุกคนไปใช้ได้ค่ะ
ที่ห้องชั้นดาดฟ้ามีผู้ชายพักอยู่
เขาทำสวนเล็กๆ เอาไว้ปลูกผักกาดหอม กับมะเขือเทศเชอร์รีด้วยจ้ะ
ขยันจังเลยนะคะ
ขยันแล้วยังเป็นคนอดออมอีกด้วยจ้ะ
แถมยังแข็งแรงด้วยนะ
จริงๆ แล้วเขาต้องจ่ายค่าห้องเดือนละห้าแสน พร้อมวางเงินมัดจำอีกสิบล้านวอน
แต่เขาสามารถต่อรองกับเจ้าของบ้าน จนได้เช่าเดือนละสี่แสนสองหมื่นวอน
จริงเหรอคะ
เดี๋ยวคุยเสร็จแล้วฉันตามไปนะจ๊ะ ลองขึ้นไปดูดาดฟ้าก่อนได้เลย
ค่ะ
หลุดอีกแล้ว
สูทมันเก่าแล้ว แต่มีอยู่ตัวเดียวจะทำไงได้ล่ะ
เงินก็ต้องเก็บอีก
คุณโก
ทำไมคุณ...
คุณมาทำอะไรที่นี่ แอบตามผมมาเหรอ
คะ เปล่านะคะ
ก็ได้ๆ ผมมีสูทแค่ตัวเดียว
นี่สงสัยขนาดที่จะต้องตามมาถึงที่นี่เลยเหรอ
ฉันไม่ได้ตามมาส่องคุณนะคะ
ฉันมาดูห้องเช่า
ฉันจะย้ายมาอยู่ตึกนี้
ฮะ
ลาก่อนค่ะ
เดี๋ยวครับ
คนอื่นคิดว่าผมเป็นพวกบ้างานแล้วก็ฮอตมาก
ผมเป็นพนักงานที่มีเสน่ห์ที่สุดในยูมยองกรุ๊ป
ถ้าคุณทำลายภาพลักษณ์ผม
ผมไม่ปล่อยคุณไว้แน่
ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ
ขอถามอะไรหน่อยได้มั้ยคะ
คุณจัดการเรื่องกระดุมนั่นยังไง
ตอนนั้นคุณทำกระดุมหลุดจริงๆ นะคะ
เพื่อป้องกันการเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝัน
ผมเลยซื้อกระดุมสำรองไว้เป็นโหลเลย
เราต้องมาไกลขนาดนี้
เพื่อมากินอาหารอร่อยๆ ที่เธอบอกเลยเหรอ
ร้านโปรดของฉันน่ะค่ะ
ตรงนั้นไงคะ
[หนีไปปิ้ง]
"หนีไปปิ้ง" เหรอ
ทำเอาฉันอยากหนีกลับบ้านเลย
งั้นก็กลับค่ะ
เธอไปไหนฉันก็จะไปด้วย
วันนี้เธออยากทำอะไรฉันก็จะตามใจเธอ
ขอโทษนะคะ ขอหนังหมูสองจานค่ะ
ได้ค่ะ
ลองดูสิคะ
คุณเตะเพราะฉันไม่คีบให้กินเหรอคะ
ไม่ใช่นะ อย่าเข้าใจผิด
ว่าแต่ เธอชอบมาที่แบบนี้เหรอ
ไม่หรอกค่ะ แต่ที่นี่เป็นที่ที่ ฉันเคยมากินกับพี่ๆ แล้วก็พ่อ
ครอบครัวเรามีหนี้ท่วมหัว
เราก็เลยไปร้านหมูย่างดีๆ ไม่ได้
เข้าใจแล้ว
พ่อเธอเป็นคนยังไงเหรอ
วันนี้คุณถามคำถามฉันเยอะเป็นพิเศษเลยนะคะ
เขาเป็นร็อกเกอร์ค่ะ
ฮะ
เขาเป็นมือกีตาร์ค่ะ
ฉันเคยเล่าให้คุณฟังแล้วไงคะ ว่าตอนที่ท่านได้ดูแลกิจการ
ร้านเครื่องดนตรีนากวอน อาเขต พ่อฉันทำพฤติกรรมไม่ดีเท่าไหร่
เธอเคยบอกแล้ว
ตอนที่บอกเหตุผลว่า ทำไมถึงเริ่มทำงานตอนอายุยังน้อย
ค่ะ
ฉันต้องหาเงินไปช่วยพี่สาวจ่ายค่าเทอม
ตอนนั้นพ่อก็ไปทำงานที่ไซต์ก่อสร้าง แล้วก็ได้รับบาดเจ็บกลับมาอีก
พ่อชอบไปกู้หนี้นอกระบบเพื่อเอาเงินมาใช้
เลยทำให้ต้องหาเงินเพิ่มอีก
เพราะพ่อเลือกทำอะไรที่ไม่เหมาะกับตัวเองน่ะค่ะ
ตอนนี้พ่อได้ทำในสิ่งที่อยากทำแล้ว
พี่ๆ ของฉันก็ทำตามความฝันได้แล้ว ดีจริงๆ ค่ะ
ไม่รู้สึกโกรธครอบครัวของตัวเองบ้างเลยเหรอ
ไม่หรอกค่ะ พวกเขาไม่ได้ตั้งใจให้มันเป็นอย่างนี้นี่
คนมักจะพูดกันว่า การได้เสียสละ
นั้นทำให้ชีวิตเรามีค่า
แต่ความจริงแล้วมันไม่ใช่หรอก
เธอจะสูญเสียความเป็นตัวเอง
ต้องเจ็บปวดและเสียสละไปตลอด
ไม่ว่าจะเรื่องไหนแล้ว สิ่งที่ควรจะสำคัญที่สุด
ก็คือตัวเธอเอง
อย่าลืมว่าตัวเองก็มีค่าและมีความสำคัญ
ในทุกช่วงเวลาเลย
หัวเราะอะไร
เก้าปีนี่มันผ่านมานานจริงๆ
คำพูดที่แสดงถึงความหลงใหลในตัวเองของคุณ
กลับทำให้ฉันรู้สึกสบายใจได้ซะงั้น
อะไรนะ "หลงใหลในตัวเอง" เหรอ เกินไปแล้วนะ
กินเถอะค่ะ
เอามานี่ เดี๋ยวฉันจัดการเอง
คะ
นี่เป็นวันลาของเธอนะ ฉันต้องปรับตัวให้เข้ากับเธอสิ
ฉันจะลองทำดูด้วย
อยากทำอะไรต่อล่ะ
ไม่รู้สิคะ
น่ารักจัง
ยังชอบตุ๊กตาอยู่อีกเหรอ
ฉันเคยบอกว่าชอบตุ๊กตาเหรอคะ
เธอเขียนไว้ในแบบสำรวจ
ว่าเธออยากได้ตุ๊กตาตัวใหญ่ๆ จากคนที่ชอบ
อ้อ ใช่ ตอนนั้นนั่นเอง
ฉันลองคีบดูได้มั้ยคะ
เอาสิ
เอาล่ะนะ
เยี่ยมเลย
เพิ่งครั้งแรกเองนี่นะ
ตัวนี้แหละ
เกือบได้แล้วเชียว เพราะไม่ได้เล่นนานแล้วแน่ๆ
คราวนี้ได้แน่
หลบไปเลยเลขาคิม
เห็นเธอคีบแล้วผิดหวังจริงๆ
มันยากกว่าที่เห็นนะคะ กว่าจะได้สักตัวน่ะ
แค่ยืนดูก็จับหลักได้แล้วล่ะ
องศา
และการกะจังหวะเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด
มันต่างกันนะคะ แม่นทฤษฎีกับตอนปฏิบัติน่ะ
ถ้าเอาแต่พูดคงไม่มีสมาธิแน่
องศาที่พอดีและจังหวะที่ใช่
ตอนนี้ล่ะ
เอาเลยนะ
สักทีเถอะ
ให้ตายเถอะ
ขออีกรอบ
คีบตุ๊กตาขึ้นมาสิ
- นั่นๆ - เกือบแล้ว
- เครื่องคีบนี้ราคาเท่าไหร่เนี่ย - รองประธานคะ
- ไปกันเถอะค่ะ - มันเท่าไหร่
ไปถอนเงินแล้วลองคีบ...
ไม่เอาค่ะ พอได้แล้ว
พรุ่งนี้เธอจะไปทำงานใช่มั้ย
ไปสิคะ
ฉันจะกลับเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตคุณอีกครั้ง
เจอกันพรุ่งนี้นะ
ค่ะ
วันนี้เฝ้าบ้านดีๆ นะน้องวัวขยัน
เป็นยังไงบ้างคะคุณบยองฮุน
สวัสดีครับคุณมีโซ สบายดีครับ
ก็เรื่อยๆ แหละครับ
เมื่อวานผมไปลงภาคสนามมา ก็เลยโทรหาคุณซะดึกเลย
ขอโทษทีนะครับ เรื่องคดีลักตัวเด็กในปี 1994
- ที่คุณให้ผมหาตอนเจอกันรอบที่แล้วน่ะครับ - ค่ะ
ผมเจอแต่คดีที่น่าจะไม่ใช่คดีที่คุณตามหา
ลูกชายของประธานบริษัทยูมยองกรุ๊ป
ถูกลักพาตัวไป 4 วัน ในปี 1994 ครับ
เกิดขึ้นในเขตที่มีการปรับปรุง ที่ตอนนี้เป็นยูมยองแลนด์น่ะครับ
ในเขตที่มีการปรับปรุงเหรอคะ
ครับ แต่ทางบริษัทก็ทำการปิด และกำจัดข่าวนี้จากทุกช่องทาง
จึงไม่มีบันทึกเก็บไว้ รู้แค่ว่าตอนนั้นเด็กคนนั้นอยู่ป.4 ครับ
ผมลองค้นหาดู
แล้วก็เจอว่าตอนนั้น ลูกชายคนโตของประธานอยู่ป.4 จริงๆ
ฉันไม่ชอบตอนป.4 เลย
คุณก็พลาดเป็นเหมือนกันนะเนี่ย เก้าขวบ
- มันป.2 นะคะ - ฉันอยู่ป.4
คือฉลาดมากจนข้ามไปสองชั้นเลย
ฉันเรียนห้องเดียวกันกับพี่ชาย
แต่ตอนนั้นรองประธานก็เรียนอยู่ป.4 เหมือนกันค่ะ
เลขาคิม
คิดอะไรอยู่ครับ
- สวัสดีค่ะ - ขึ้นมาสิครับ
ไปกันเลยนะครับ
ผอ.พัคคะ
ฮะ ลักพาตัวเหรอครับ
ค่ะ
รองประธานเคยพูดเรื่องนี้ให้ฟังบ้างมั้ยคะ
ยองจุนกับผมก็เป็นเพื่อนกันมาตั้งนาน
แต่เขาไม่เคยพูดเรื่องนี้กับผมนะครับ
เขาแทบจะไม่พูดเรื่องสมัยเด็กๆ เลย
คุณไม่รู้เรื่องพวกนี้เลยสินะคะ
ครับ
ผมขอถามได้มั้ยว่า ทำไมคุณถึงสนใจคดีนี้ล่ะครับ
ถึงแม้จะจำได้แค่ลางๆ
แต่ฉันคิดว่า...
ฉันเคยถูกขังอยู่ในบ้านร้างวันนึงน่ะค่ะ
ฮะ
ในบ้านหลังนั้นมีเด็กผู้ชายอยู่กับฉันด้วย
ฉันคิดว่าอาจจะเป็นรองประธานน่ะค่ะ
คุณบอกว่าตอนนั้น ทั้งยองจุนแล้วก็พี่เขาเรียนอยู่ป.4
เด็กคนนั้นได้บอกชื่อคุณมั้ยครับ
บอกค่ะ แต่ฉันจำไม่ได้
แล้วทำไมถึงคิดว่าเป็นยองจุนล่ะครับ
เลขาคิม
ค่ะ
คุณกลัวแมงมุมมากใช่มั้ย
ผมเองก็กลัวที่รัดสายไฟ
อย่าใช้มันอีก
ผมขอล่ะ
- ไม่เป็นไรค่ะ ขอฉันดูหน่อย - ไม่...
ก็แค่...
ลางสังหรณ์บอกน่ะค่ะ
ทำไมไม่ถามเขาตรงๆ ล่ะครับ
ตอนแรกฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกันค่ะ
แต่ว่า...
การที่เขาไม่เคยพูดถึงเหตุการณ์นั้นเลย
อาจจะมีเหตุผลอยู่ก็ได้
มันไม่ได้สำคัญอะไรหรอกค่ะ
แต่อาจทำให้เขารู้สึกกลัวขึ้นมาอีกได้
ฉันคงไม่ถามเขาหรอกค่ะ
ฉันแค่อยากตามหาเพื่อนสมัยเด็กแค่นั้นเอง
แล้วก็...
ช่วยแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องนี้ทีนะคะ
แหม ไม่ต้องห่วงครับ
ก็ตามที่คุณพูดแหละครับ
ต้องมีเหตุผลที่ทำให้เขาไม่ยอมพูดถึง ทั้งที่พวกคุณอยู่ด้วยกันมาตั้งเก้าปีแล้วแน่ๆ
คุณคิมมีโซคะ
ที่ลาไปเมื่อวานได้พักใช่มั้ยคะ
ค่ะ
[รองประธานบริษัท อียองจุน]
วันนี้รองประธานมาแต่เช้าเลยค่ะ
เขาบอกว่าต้องมาทำงานของเมื่อวานด้วย
ทำไมถึงมองกันแบบนั้นนะ
เดี๋ยวหน้าหล่อๆ ของฉันก็สึกพอดี
แต่ถ้ามองแล้วหน้าสึกขึ้นมาจริงๆ ป่านนี้หน้าฉันคงหายไปแล้วแน่ๆ
เรียกหาฉันเหรอคะ
นี่ เลขาคิม ฉันต้องอ่านหนังสือหลายเล่มมากเลย
ฉันเลยอยากคัดเล่มที่คิดว่าไม่จำเป็นต้องอ่านออก
- ช่วยฉันหน่อยได้มั้ย - ได้เลยค่ะ
- ตอนไหนดีล่ะ - ตอนไหนก็ได้ค่ะ
- คืนนี้ดีมั้ยล่ะ - ก็ดีนะคะ
เธอตามใจฉันขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน
คุณทำให้ฉันเข้มแข็งขึ้นได้
อะไรที่ฉันช่วยได้ฉันก็เต็มใจช่วยค่ะ
ฮะ
รองประธานคะ
มีอะไรอยากจะบอกฉันหรือเปล่า
ดีใจจริงๆ ที่เราได้เจอกันอีกครั้ง
ฉันก็เหมือนกัน
ขอตัวนะคะ
เราเพิ่งเจอกันเมื่อคืน
แล้วเธอก็รู้สึกดีใจที่ได้เจอกันวันนี้
ตกหลุมรักฉันแล้วล่ะสิท่า
จริงเหรอ
- บ้าไปแล้ว - อะไรกัน
ทำไมหัวเราะกันขนาดนั้น
โห โคตรน่ารังเกียจเลย
- อยากจะอ้วก - นินทาเราอยู่หรือเปล่านะ
อาจฟังดูไม่น่าเชื่อ แต่มีแค่หนึ่งจริงๆ ค่ะ
- คุณคิมจีอา - ตกใจหมด
- มาคุยกันหน่อยสิครับ - อะไรนะคะ
มีอะไรเหรอคะ
สองคนนี้
เมื่อกี้นินทาผมอยู่ใช่มั้ยครับ
คะ ไม่ใช่ค่ะ
อย่ามาทำเป็นตาใส ผมได้ยินกับหูเลย
คุณพูดว่า "อาจฟังดูไม่น่าเชื่อ"
"แต่มีแค่หนึ่งจริงๆ ค่ะ"
คุณต้องบอกพวกเขา เรื่องผมมีสูทตัวเดียว
ไม่ใช่เลยค่ะ
พวกอินเทิร์นคุยกัน
ที่กินข้าวที่โรงอาหารแล้วอร่อยจนน่าตกใจ
อาจฟังดูไม่น่าเชื่อ
แต่โรงอาหารในบริษัทที่มีเชฟมาทำอาหารให้
มีแค่ที่เดียวก็คือที่ยูมยองกรุ๊ปค่ะ
ถ้างั้น
แล้วทำไมต้องหันมามองผมแล้วหัวเราะด้วย
ปกติฉันก็หน้ายิ้มอยู่แล้วค่ะ แบบนี้
ยังไงก็ระวังคำพูดด้วยแล้วกัน
ผมจับตาดูอยู่นะครับ
- เดี๋ยวสิ... - ทำไมเกิดอะไรขึ้น
เธอสองคนคุยอะไรกันน่ะ
- ไม่มีอะไรสำคัญหรอกค่ะ - ไม่มีอะไรล่ะ
หรือว่าเธอ
กิ๊กอยู่กับคุณโกเหรอ
กิ๊กอะไรล่ะคะ อยากจะบ้าตายมากกว่า
อะไรเนี่ย ฉันสิอยากจะบ้ามากกว่า
ให้ตาย
- โอ้โห - อะไรของเขา
จะออกไปนัดมื้อกลางวันแล้วใช่มั้ยคะ
ฉันให้รถมารออยู่แล้วค่ะ
นี่ไม่ใช่นัดหมายเรื่องงาน
เพราะงั้นเธอก็ทานข้าวกลางวัน ตามสบายเลยนะ
ค่ะ
เดี๋ยวก่อนค่ะ
เน็กไทมันเบี้ยวอยู่น่ะค่ะ
ขอโทษที่เพิ่งจำได้นะคะ
อะไรเหรอ
ฉันพูดถึงเน็กไทน่ะค่ะ
เลขาคิมเป็นอะไร
วันนี้ดูแปลกๆ
เหมือนเธอจะรู้สึกอะไรกับฉัน
มากกว่าเดิม 3 เท่าเลยนะ
หรือว่าจะประทับใจ ที่ฉันทำให้เมื่อวาน
คราวนี้ได้แน่นอน
ถ้าเมื่อคืนคีบตุ๊กตาได้ คงยิ่งกว่านี้แน่นอน
เธอคงรู้สึกดีกับฉันมากกว่าเดิม 10 เท่า
ได้แน่ ไม่นะ!
ได้แน่ รอบนี้ได้แน่
ได้โปรด
โอ้โห อ่อนจริงๆ
- เมื่อกี้นายว่าไงนะ - คุณอ่อนจริงๆ เลย
หลบไปหน่อยครับ ลุงเตะฝุ่น
อะไรนะ เตะฝุ่นเหรอ
ครับ แม่ผมบอกว่าคนที่ไม่ไปทำงาน ก็คือพวกเตะฝุ่น
พวกนายไม่รู้ว่าฉันเป็นใคร เลยพูดออกมาแบบนี้
แต่ฉันมั่นใจว่า อุปกรณ์บางอย่าง ที่ใช้อยู่ในบ้านของพวกนาย
ของเล่นของพวกนาย
ต้องมาจากบริษัทของลุงแน่นอน
ถ้าอธิบายให้เข้าใจง่ายๆ ก็คือ
ฉันรวยนั่นเอง
ถ้าเป็นพวกคนมีเงินจริงๆ ทำไมมายืนคีบตุ๊กตาอยู่ตรงนี้ล่ะครับ
นั่นสิ เอาเงินไปซื้อได้เป็นร้อยตัวเลย
ไม่ได้สิ แบบนั้นมันไม่ยุติธรรมนะ
ของที่เราคีบได้เอง มันจะมีคุณค่าในตัวอยู่แล้ว
เด็กน้อย
นี่คือช่วงเวลาแห่งการใช้สมาธิ
เอาเลย ไปเลย
ได้แล้วๆ
เลขาคิม
- มีแขกมาหาน่ะ - อะไรนะคะ
เป็นการตอบแทน ที่เธอทำให้ฉันมีความสุขในวันหยุด
ชื่อของมันก็คือ "เจ้าจำได้"
นี่มัน
ขอโทษที่จำไม่ได้นะคะ
ฉันรู้ว่าเธอประทับใจนะ
แต่มันก็แค่ของเล่น ไม่เห็นต้องน้ำตาคลอเบอร์นั้นเลย
เลขาคิม
พวกเราจะออกไปซื้อกาแฟ จะดื่มอะไรมั้ยคะ
ฉันไปด้วยค่ะ
ไม่สิ เดี๋ยวฉันเลี้ยงเองค่ะ
เดี๋ยวรีบกลับมานะคะ
ประทับใจถึงขั้นน้ำตาคลอเลยเหรอ
ขอลาเต้ 3 แก้ว อเมริกาโน 4 แก้วค่ะ
ได้ค่ะ
พี่คะ หนูอยากกลับบ้าน
มีโซ หยุดร้องเถอะนะ
พี่จะซื้อของอร่อยให้นะ ถ้าเราหยุดร้อง
ของอร่อยเหรอคะ
อะ นี่ลูกอมคาราเมล
กินซะ แล้วก็หยุดร้องไห้นะ
สัญญานะ
กินให้อร่อยนะ
เลขาคิม ฉันควรเป็นคนไปเองแท้ๆ
ซื้อคาราเมลมาด้วยเหรอคะ
พอดีซื้อมาฝากใครบางคนน่ะค่ะ
ใครเหรอคะ คนที่กิ๊กอยู่เหรอคะ
กิ๊กอะไรกันคะ
แค่คนที่รู้สึกขอบคุณน่ะค่ะ
ถึงแม้ว่าเขาจะจำฉันไม่ได้ก็ตาม
คุณรู้เรื่องนี้หรือยังคะ
เพื่อนของฉันที่เป็นมอร์ฟีอุเซียน ส่งข้อความมาบอกว่า
คุณมอร์ฟีอุส เคยถูกลักพาตัวตอนเด็กค่ะ
อะไรนะ
เขาเคยเขียนเรื่องนี้เอาไว้ในบล็อก ก่อนเขาจะมีชื่อเสียงค่ะ
เขาลบไปแล้ว แต่มีแฟนๆ แคปเก็บไว้
ไม่มีทาง
ฉันจะไปอ่านได้ที่ไหน
[เรื่องเล่าเมื่อนานมาแล้ว โดยมอร์ฟีอุส]
ที่มุมถนนของพื้นที่เขตการปรับปรุง ที่ไม่มีคนอาศัยอยู่แล้ว
ผมได้กลิ่นซีเมนต์ลอยมา
เสียงกรีดร้องของประตูเหล็กสีดำ
ตอนที่กำลังเปิดออก ที่ชวนให้รู้สึกขนลุก
[อันตรายห้ามเข้า]
ประตูกระจกฝ้าลายรวงผึ้ง
ที่ทำให้มองเห็นด้านในได้ไม่ชัดเจน
ฉันสวดภาวนา ตอนที่เห็นเชือก พาดขวางที่ห้องนั่งเล่น
ถ้าฉันก้าวข้ามเส้นนั้น แล้วออกไปจากห้องนั่งเล่นได้
ฉันจะถูกทิ้งไว้ที่นั่น
เหมือนกับตุ๊กตากระต่ายที่ถูกเจ้าของทิ้งไว้
- พี่คะ - นี่เธอโง่หรือเปล่า
ไม่ใช่นะ
มีโซเพิ่งจะ 5 ขวบ
แต่อ่านหนังสือเก่งกว่าพี่มัลฮีอีกนะ
ไว้พี่จะกลับมาเยี่ยมมีโซอีกนะ
จริงเหรอ จะกลับมาหามีโซจริงๆ ใช่มั้ย
- อืม - ฉันจะไม่ลืมชื่อของพี่เลย
พี่ชื่อว่าอี...
- อี... - ยัยโง่ ลืมอีกแล้วนะ
ชื่อของฉันก็คือ
อีซอง...
ใช่แล้ว
อีซอง
ชื่อของเขาคืออีซองยอน
ใช่แล้ว
คนที่ถูกลักพาตัวไปคือพี่ซองยอน
ฉันขอถามอะไรหน่อยได้มั้ยคะ
แผลเป็นที่ข้อเท้าของคุณเกิดจากอะไรคะ
ทำไมอยู่ดีๆ ถึงถามเรื่องนั้นขึ้นมา
ฉันคิดว่าคุณมีเรื่องที่ไม่อยากจำ
และบวกกับแผลเป็นที่ข้อเท้าของคุณอีก
- ฉันเลยคิดว่าเป็นคุณ - แผลเป็นนี้
เกิดขึ้นตอนที่ฉันเป็นเด็ก
เป็นแบบนั้นเองสินะ
อะไรนะคะ
เธอคิดว่าฉันเป็นพี่ชายตอนเด็ก
วันนี้ทั้งวันเธอก็เลยมองฉันด้วยสายตาแบบนั้น
ขอโทษที่เข้าใจผิดนะคะ
สบายดีมั้ยครับ
ผมแวะเข้ามาเซ็นสัญญาน่ะครับ
เมื่อวานผมก็เข้ามานะครับ แต่คุณไม่อยู่
เมื่อวานฉันหยุดน่ะค่ะ
แบบนี้นี่เอง
ผมว่าจะโทรหาคุณ
แต่คิดว่ามาพูดต่อหน้าน่าจะดีกว่า
ผมก็เลยมาที่นี่น่ะครับ
ผมอยากจะขอโทษ
ที่ไม่ได้บอกเรื่องที่ผมกับยองจุนเป็นพี่น้องกัน
คุณมีโซ ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะครับ
มีเรื่องอะไรหรือเปล่า
คุณจะบอกว่า
พวกเราถูกขังไว้ด้วยกันตอนนั้นเหรอครับ
คุณจำไม่ได้เลยหรือคะ
ที่เราถูกจับไว้ด้วยกัน
เพราะผมช็อกจากเหตุการณ์ถูกลักพาตัว
ทำให้ความทรงจำขาดๆ หายๆ น่ะครับ
คุณจำอะไรได้บ้างคะ
อยากให้ผมเล่าที่จำได้ให้ฟังเหรอครับ
ค่ะ
เขาและผม
ตอนเด็กๆ เราเข้ากันได้ไม่ดีเท่าไหร่น่ะครับ
อะไรนะคะ
ผมหมายถึงยองจุนน่ะครับ
เขามีนิสัยที่คิดว่า ตัวเองดีกว่าคนอื่นเหมือนตอนนี้เลยครับ
เขาต้องดีกว่าผมในทุกๆ ด้าน
และเราก็ถูกเอามาเปรียบเทียบกันตลอด
ตอนที่ผมอยู่ป.4
ยองจุนก็สอบข้ามชั้นมาเรียนห้องเดียวกับผม
เขาฉลาด
แล้วเอาชนะเพื่อนผมได้
หลังจากนั้นเขาก็อยู่กับพวกนั้น แล้วก็กลั่นแกล้งผม
เขาหัวเราะเยาะคนที่อ่อนแอกว่า
อะไรนะคะ
ฉันทะเลาะกับเพื่อนพี่บ่อย
เขาชอบมาหาเรื่องฉันกัน บอกว่าฉันเป็นเด็กปีนเกลียว
แต่อย่างน้อยก็น่าจะระบายกับพี่ได้นี่คะ
ไม่เลย
พี่ฉันหนักกว่าเพื่อนอีก
เขาแย่ที่สุดเลย
อยู่มาวันหนึ่ง ยองจุนก็พาผมไปที่ เขตที่มีการปรับปรุง
เขาบอกว่าจะไปซื้อเครื่องดื่ม แล้วให้ผมรออยู่ที่นั่น
แต่เขาก็ไม่เคยกลับมา
และระหว่างที่รออยู่
ผมก็ถูกลักพาตัว
รองประธานคะ
ดีใจจริงๆ ที่เราได้เจอกันอีกครั้ง
ขอโทษที่เพิ่งจำได้นะคะ
รองประธานคะ ฉันมาแล้วค่ะ
ไปรอที่ห้องหนังสือก่อนเลย
ถ้างั้น ฉันไปเตรียมเอกสารฉบับแก้ไข ไว้ให้ก่อนนะคะ
[เอกสารสมัครงาน ตำแหน่งเลขาของคุณอียองจุน]
[เรซูเม่]
ทำไมฉันดูบ้านนอกขนาดนี้นะ
เขียนพวกนี้ลงไปทำไมเนี่ย
อยากจะอวดเกรดสมัยเรียน
ที่ได้คะแนนเป็นอันดับต้นๆ เหรอ
น่าอายจริงๆ
[เรซูเม่]
[จบการศึกษา มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์]
[ใบรับรองการเป็นเลขามืออาชีพ]
[เรซูเม่]
[ใบรับรองการเป็นเลขามืออาชีพ]
ทำไมเขาถึงเลือกฉัน ไม่เลือกคนพวกนี้
อยากจะรู้เหรอว่าทำไมตอนนั้น
ฉันถึงเลือกจ้างเธอ
คะ
ค่ะ
เพราะว่าเธอคือมีโซ
เพราะว่าเธอคือคิมมีโซ
[รักวุ่นๆ กับคุณเลขา]
สัญญาอะไรกัน
ใครเอ่ย
นายทำอะไรของนายเนี่ย
กิ๊กกันเหรอ
ต่างคนต่างมีใจให้กัน แต่ไม่ได้คบกัน
เธอควรจะมาสร้างความทรงจำกับฉัน
แทนที่จะไปรื้อฟื้นความทรงจำสิ
เหตุผลที่ฉันมาที่นี่ก็คือ
ความร่วมมือและความเป็นหนึ่งเดียวกัน
เปล่า ฉันมาเลื่อนขั้นจากกิ๊ก
- มาเป็นแฟน - อะไรนะคะ
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย